Σε ακμαίο οικισμό της Εποχής του Χαλκού ανήκουν σημαντικά ευρήματα που έφερε στο φως η ανασκαφική έρευνα, κατά τη διετία 2009 - 2010 στο λόφο του Αγίου Αντωνίου στον Ποτό της Θάσου.
Τα κτιριακά κατάλοιπα που ερευνήθηκαν, συγκροτούν ένα σύνολο εννέα κτισμάτων με λίθινα θεμέλια, ανωδομή από πλίνθους και πηλοκατασκευές στο εσωτερικό και στις αυλές τους. Βασικό κίνητρο για την εγκατάσταση του πληθυσμού ήταν η γειτνίαση με τη θάλασσα και οι δυνατότητες άσκησης θαλάσσιου εμπορίου. Τα κτίσματα ήταν μονόχωρα με ορθογώνια κάτοψη, και ένα μόνο με αψιδωτό πέρας. Η άμεση γειτνίαση των κτιρίων και η χρήση μεσοτοιχίας μαρτυρούν τους ισχυρούς ενδοκοινοτικούς δεσμούς των κατοίκων.
Στο βόρειο τμήμα του οικισμού εντοπίστηκαν τάφοι που ανήκουν σε νεκροταφείο του 2ου, 3ου και 4ου αιώνα μ.Χ. Οι τάφοι είναι στην πλειονότητά τους κιβωτιόσχημοι. Κτερίζονται με αγγεία και κοσμήματα, ενώ σε μία από τις ταφές βρέθηκε λάγηνος με 22 αργυρών και χάλκινων νομισμάτων. Εντοπίστηκαν επίσης δύο εντυπωσιακοί, σε μέγεθος και τρόπο δόμησης, κτιστοί οικογενειακοί τάφοι σκαμμένοι μέσα στο βράχο και εν μέρει χτιστοί. Ήταν ακτέριστοι αλλά με σκελετικά λείψανα ενήλικων σε εξαιρετική κατάσταση διατήρησης.
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen