Βουλευτές της Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης

Αναλυτικά στην Περιφέρεια ΑΜ-Θ εκλέγονται: 

Νομός Έβρου
ΚΑΪΣΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 9.079 (ΣΥΡΙΖΑ)
ΓΚΑΡΑ ΝΑΤΑΣΑ 6.978 (ΣΥΡΙΖΑ)
ΡΙΖΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 4.733 (ΣΥΡΙΖΑ)
ΔΗΜΟΣΧΑΚΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ 13.478 (Ν.Δ.)

Νομός Ροδόπης
ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΜΟΥΣΤΑΦΑ 12.429 (ΣΥΡΙΖΑ)
ΚΑΡΑ ΓΙΟΥΣΟΥΦ ΑΪΧΑΝ 9.559 (ΣΥΡΙΖΑ)
ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 9.827 (Ν.Δ.)

Νομός Ξάνθης
ΖΕΪΜΠΕΚ ΧΟΥΣΕΪΝ 16.244 (ΣΥΡΙΖΑ)
ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ 3.750 (ΣΥΡΙΖΑ)
ΚΟΝΤΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 7.184 (Ν.Δ.)

Νομός Καβάλας
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 8.627 (ΣΥΡΙΖΑ)
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ 7.433 (ΣΥΡΙΖΑ)
ΤΣΑΝΑΚΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 5.563 (ΣΥΡΙΖΑ)
ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 9.654 (Ν.Δ.)

Νομός Δράμας
ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 5.376 (ΣΥΡΙΖΑ)
ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 6.991 (Ν.Δ.)
ΧΑΡΑΚΙΔΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ 2.217 (ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ)

Αποσύρεται από την πολιτική ο Τατσόπουλος

Ότι εγκαταλείπει την πολιτική ανακοίνωσε μέσω μηνύματός του στο Facebook ο Πέτρος Τατσόπουλος, ο οποίος όπως έκανε γνωστό επιστρέφει στην συγγραφή βιβλίων...
Δείτε τι έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

Αναλυτικά η κατανομή εδρών

Στο 36,13% η αποχή στις εκλογές

Στο 36,13% διαμορφώθηκε η αποχή κατά τις χθεσινές βουλευτικές εκλογές, ελαφρά μειωμένη από την αποχή στις εκλογές του Ιουνίου 2012 (37,51%) και αυξημένη συγκριτικά με την αποχή στις εκλογές Μαΐου 2012 (34,88%).
Τα λευκά και τα άκυρα συγκέντρωσαν 2,36% και τα κόμματα που δεν μπήκαν στη Βουλή συγκέντρωσαν 8,62%.
Οι δέκα εκλογικές περιφέρειες που κατέγραψαν τη μεγαλύτερη αποχή είναι οι: Φλώρινα, Κεφαλλονιά, Ευρυτανία, Λακωνία, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Αρκαδία, Θεσπρωτία, Λευκάδα.
Οι δέκα εκλογικές περιφέρειες που συγκέντρωσαν τη μικρότερη αποχή είναι οι: Αχαΐα, Χαλκιδική, Ημαθία, Α' Θεσσαλονίκης, Βοιωτία, Λάρισα, Ηράκλειο, Β' Αθηνών, Β' Θεσσαλονίκης, Αττική.

Τα μεγαλύτερα και τα μικρότερα ποσοστά των κομμάτων

Σε Ροδόπη (48,45%), Ηράκλειο (47,85%), Ξάνθη (45,40%), Κέρκυρα (44,92%), Άρτα (44,14%), Λασίθι (43,50%), Χανιά (43,10%), Αχαΐα (43,06%), Ζάκυνθο (42,99%) και Β' Πειραιώς (42,07%) έλαβε τα υψηλότερα ποσοστά ο ΣΥΡΙΖΑ.
   Τα χαμηλότερα ποσοστά του έλαβε σε Σέρρες (26,23%), Λακωνία (26,51%), Έβρο (26,69%), Δράμα (26,69%), Καστοριά (27,08%), Χίο (27,11%), Κιλκίς (29,40%), Πιερία (30,01%), Αρκαδία (30,13%) και Καβάλα (31,27%).
   Η ΝΔ έλαβε τα υψηλότερα ποσοστά της σε Χίο (38,89%), Καστοριά (38,78%), Μεσσηνία (37,96%), Θεσπρωτία (37,61%), Σέρρες (37,44%), Έβρο (37,08%), Αρκαδία (36,13%), Λακωνία (35,79%), Φλώρινα (35,04%) και Δράμα (34,51%). Σε όλες τις παραπάνω εκλογικές περιφέρειες, εκτός από τη Φλώρινα, η ΝΔ αναδείχθηκε και πρώτη εκλογική δύναμη. Επίσης, πρώτη εκλογική δύναμη αναδείχθηκε στις περιφέρειες Αργολίδα, Γρεβενά, Κιλκίς, Πιερία, Πέλλα. Τα μικρότερα ποσοστά της έλαβε σε Ηράκλειο (18,53%), Β' Πειραιώς (18,94%), Χανιά (19,75%), Αχαΐα (20,63%), Ροδόπη (20,64%), Κέρκυρα (21,87%), Βοιωτία (22,69%), Ξάνθη (23,58%), Εύβοια (23,70%), Ζάκυνθο (24%).
   Η Χρυσή Αυγή έλαβε τα υψηλότερα ποσοστά της σε Λακωνία (10,47%), Κιλκίς (8,60%), Αττική (8,43%), Β' Θεσσαλονίκης (7,93%) και Πιερία (7,82%). Τα χαμηλότερα ποσοστά της έλαβε σε Ηράκλειο (2,81%), Λασίθι (2,81%), Ρέθυμνο (3,11%), Θεσπρωτία (3,68%) και Άρτα (3,76%).
   Το ΠΟΤΑΜΙ έλαβε τα υψηλότερα ποσοστά του σε Ροδόπη (12,70%), Χανιά (12,16%), Ρέθυμνο (9,46%), Δράμα (8,34%) και Λασίθι (8,34%). Τα χαμηλότερα ποσοστά του έλαβε σε Άρτα (3,37%), Φλώρινα (3,56%), Καρδίτσα (3,59%), Λακωνία (3,65%) και Κιλκίς (3,69%).
   Το ΚΚΕ έλαβε τα υψηλότερα ποσοστά του σε Σάμο (15,08%), Λέσβο (10,81%), Λευκάδα (9,54%), Κεφαλονιά (9,34%) και Ζάκυνθο (8,66%). Τα μικρότερα ποσοστά του έλαβε σε Ροδόπη (1,84%), Ξάνθη (2,38%), Ευρυτανία (2,90%), Λασίθι (2,91%) και Κορινθία (2,96%).
   Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έλαβαν τα υψηλότερα ποσοστά τους σε Κοζάνη (6,73%), Φθιώτιδα (6,05%), Αττική (5,93%), Β' Θεσσαλονίκης (5,87%) και Καβάλα (5,86%). Τα χαμηλότερα ποσοστά τους έλαβαν σε Θεσπρωτία (2,42%), Χίο (2,43%), Άρτα (2,48%), Γρεβενά (2,62%) και Αρκαδία (2,64%).
   Το ΠΑΣΟΚ έλαβε τα υψηλότερα ποσοστά του σε Λακωνία (10,99%), Αρκαδία (8,20%), Ηλεία (8,16%), Γρεβενά (8,12%) και Δωδεκάνησα (7,78%). Τα χαμηλότερα ποσοστά του έλαβε σε Χανιά (2,87%), Αττική (3,01%), Β' Πειραιώς (3,13%), Ροδόπη (3,33%) και Α' Πειραιώς (3,35%

Οι υπογραφές Παπούλια - Τσίπρα

Αποτελέσματα στα εκλογικά τμήματα του δήμου Θάσου

ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ
26

ΣΥΝΟΛΟ ΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ
26

Εγγεγραμμένοι	Ψήφισαν	Ακυρα	Λευκά	Εγκυρα
13.747	8.354	112	38	8.204

	Διακριτκό	Ονομα Κόμματος	Σύνολο Ψήφων	Ποσοστό
	ΣΥΡΙΖΑ	ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ	2.800	34,13%
	ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ	ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ	2.298	28,01%
	ΚΚΕ	ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΟΣ	968	11,80%
	ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ	ΛΑΊΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ	505	6,16%
	ΠΑ.ΣΟ.Κ	ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ	419	5,11%
	ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛ.	ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ, ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛ	393	4,79%
	ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ	ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ	329	4,01%
	ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ	ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ	116	1,41%
	ΤΕΛΕΙΑ	Τελεία-Απόστολος Γκλέτσος	98	1,19%
	ΚΔΣ	ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ	86	1,05%
	ΛΑ.Ο.Σ.	ΛΑΪΚΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ	72	0,88%
	ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΔΗΜ. ΑΡ.	ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ	40	0,49%
	ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α	ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ-ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α	34	0,41%
	"ΡΟΜΑ"	Ριζ. Ορθ. Μέττωπο Αλληλεγγύης	22	0,27%
	Ε.Δ.Ε.Μ	ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ	12	0,15%
	Μ-Λ ΚΚΕ	ΚΚΕ(μ-λ)-Μ-Λ-ΚΚΕ -ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ	6	0,07%
	Ο.Κ.Δ.Ε	ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ	5	0,06%
	Ε.Λ.Κ.Σ.Ι.	Ελλην. Λευκό Κιν. Σημερινής Ιδεολογίας	1	0,01%
	Αν. Αν. Αριστ. , Αν.	Αν. Αν. Αριστ. , Αν. Δεξιά, Αν. ΠΑΣΟΚ, Αν. Ν.Δ.	0	0,00%
	ΚΕΑ	ΚΙΝΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ	0	0,00%
	ΕΕΚ ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ	ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ	0	0,00%
	ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α.	Ελλ. Λαϊκή Δημ. Απελεύθερωση	0	0,00%
	Α/Μ	Ανεξάρτητοι / Μεμονωμένοι	0	0,00%

Crystal Hefners

Σώπα μη μιλάς! – Αζίζ Νεσίν

Σώπα, μη μιλάς…

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή

κόψ' τη φωνή σου

σώπασε επιτέλους

κι αν ο λόγος είναι αργυρός

η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί

έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε:

"σώπα".

Στο σχολείο μου κρύψαν την αλήθεια τη μισή,

μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:

"κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ....σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.

Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου

η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,

"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,

"θα βρεις το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι

"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,

κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα"

Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά,

η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και

ήξερε να σωπαίνει.

Είχε μάνα συνετή, που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :

"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"

Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμίες ζηλευτές,

με τους γείτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω,

σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.

Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.

Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.

Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.

Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".

και μαζευτήκαμε πολλοί

μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,

τα πάντα κι όλα πολύ

εύκολα, μόνο με το Σώπα.

Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου

κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου

και κάν' την να σωπάσει.

Κόψ' την σύρριζα.

Πέτα την στα σκυλιά.

Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.

Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις από το βραχνά να μιλάς ,

χωρίς να μιλάς να λες "έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς"

Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

Και δεν θα μιλάς,

θα γίνεις φαφλατάς,

θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς.

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ' την αμέσως.

Δεν έχεις περιθώρια.

Γίνε μουγκός.

Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμήσεις. Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είμαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου

ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,

γιατί νομίζω πως θα' ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω

και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω

και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,

με έναν ψίθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λέει:

ΜΙΛΑ!....

ΑΖΙΖ ΝΕΣΙΝ

Αζίζ Νεσίν

Αγαπητοί Έλληνες Αναγνώστες μου,

Θέλησα να γράψω έναν πρόλογο στο βιβλίο μου που για πρώτη φορά κυκλοφορεί στα ελληνικά. Αυτό το ζήτησα για τον εξής λόγο: Επιθυμώ τα διηγήματά μου, που ένα μέρος απ` αυτά μεταφράστηκε στα ελληνικά να συντείνουν στο να ζήσουν συμφιλιωμένοι οι δύο λαοί μας. Και αντί να αναζητάμε φιλίες με μακρινότερους και άγνωστους σ` εμάς λαούς, είναι προτιμότερο να προηγηθούμε εμείς οι κοντινοί γείτονες σε μιαν ειρηνική και με πνεύμα αδερφικής συνύπαρξης ζωή. 

Προσέξτε ιδιαίτερα αυτό το σημείο: Τα αίτια της εχθρότητας ανάμεσα στους Έλληνες και Τούρκους δεν προήλθαν από μας, από τους λαούς μας. Οδηγηθήκαμε σ` αυτούς τους πολέμους κάτω από την πίεση ξένων και έξω από τα συμφέροντα των δύο λαών επιρροών. Ξέρουμε ότι τα σημερινά βιβλία της ιστορίας κρύβουν την αλήθεια. Όμως η ιστορική αλήθεια δεν μπορεί να μένει για πάντα κλειδομανταλωμένη. 

Σήμερα είμαι πενήντα χρονών. Υπάρχει λόγος που αναφέρω την ηλικία μου. Τα παιδικά μου χρόνια πέρασαν στις πιο στενόχωρες περιόδους των ελληνοτουρκικών συγκρούσεων. Τότε που ήμουνα εφτά-οχτώ χρονών παιδί, ήταν ντροπή μας να φοράμε ένα πουκάμισο ή μια φανέλα με το γαλάζιο- άσπρο χρώμα της ελληνικής σημαίας. Ξέρω πολύ καλά ότι την εποχή εκείνη και τα Ελληνόπουλα της ηλικίας μου των εφτά-οχτώ χρονών , τα έπιανε η ίδια αλλεργία στο να φορέσουν κάτι με το κόκκινο και άσπρο χρώμα της τουρκικής σημαίας. 

Γιατί τα παιδικά μας χρόνια πέρασαν μ` αυτή την εχθρότητα στο γαλάζιο -άσπρο χρώμα και στο κόκκινο-άσπρο; Αν βαθύνουμε τη σκέψη μας πάνω σ` αυτά τα ερωτήματα μπορούμε να βρούμε τα αίτια των συγκρούσεων που τόσο ύπουλα μας επέβαλαν από το εξωτερικό άνθρωποι ξένοι σ` εμάς.

Ομολογώ ότι σήμερα ντρέπομαι για την εχθρότητα των παιδικών μου χρόνων προς τα χρώματα της ελληνικής σημαίας. Ξέρω όμως ότι σήμερα πολλοί Έλληνες διανοούμενοι ντρέπονται κι αυτοί για παρόμοια αισθήματα της παιδικής τους ηλικίας προς τα χρώματα της σημαίας τους. Αυτή η αμοιβαία γνώση των πραγμάτων πρέπει να μας αφυπνίσει, να μας κάνει να καταλάβουμε ότι δε γεννήθηκε καμιά εχθρότητα ανάμεσα στους λαούς μας από δική τους πρωτοβουλία. 

Όταν ήμουνα παιδί καθόμασταν στη Χάλκη. Εκεί υπήρχαν και πυκνοκατοικημένοι μαχαλάδες Ρωμιών. Εμείς τα Τουρκάκια, ακόμα κι από εκείνη την ηλικία, οπλιζόμασταν με ραβδιά, λοστούς και πέτρες, κάναμε επιδρομή στους ελληνικούς μαχαλάδες και χτυπούσαμε τα Ρωμιόπουλα. Νομίζω πως και τα Ελληνόπουλα έπαιζαν το ίδιο πολεμικό παιχνίδι. 

Ύστερα απ` αυτό το εφιαλτικό παιδικό παιχνίδι, πέρασαν πάνω από σαράντα χρόνια. Πριν από ένα μήνα, ήρθαν σπίτι μούσκεμα στον ιδρώτα τα δυο μου αγόρια, το ένα οχτώ και το άλλο εννιά χρονών. Τους ρώτησα την αιτία. «Τσακωθήκαμε με τα Ρωμιόπουλα» μου είπαν. 

Θυμήθηκα την παιδική μου ηλικία, των εφτά και των οχτώ χρόνων και κύλησαν δάκρυα από τα μάτια μου. Την αφυπνισμένη έχθρητα των παιδικών μας χρόνων, παρόλο που πέρασαν σαράντα χρόνια από τότε , δεν μπορέσαμε να τη σβήσουμε από τα παιδιά μας. 

Τα ιστορικά γεγονότα μπορούν να κάμουν τους σημερινούς ανθρώπους και φίλους και εχθρούς. Εμείς όμως πρέπει σήμερα να ξεχωρίσουμε από την ιστορία τα γεγονότα που θα οδηγήσουν τους λαούς μας στη φιλία. Έχει ειπωθεί πολλές φορές πως είναι ανάγκη οι δύο λαοί των γειτονικών χωρών να ζήσουν ειρηνικά και αδελφικά. Εγώ όμως δε στηρίζω τις ελπίδες μου στους πολιτικούς. Αυτοί που θα δυναμώσουν τους δεσμούς φιλίας ανάμεσα στους λαούς μας είναι πρώτ` απ` όλα οι συγγραφείς και οι καλλιτέχνες. 

Γίνονται εχθροί οι άνθρωποι, όταν δε γνωρίζονται μεταξύ τους. Και για να γίνουν φίλοι πρέπει να αλληλοδανειστούν. Δεν είναι οι λόγοι των πολιτικών που θα συντελέσουν στη γνωριμία των λαών μας, αλλά τα έργα των πνευματικών ανθρώπων. 

Τρέφω μεγάλη εκτίμηση στον ελληνικό λαό για τα ηρωικά κατορθώματά του στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και στα μετέπειτα χρόνια.

-- 

Ο ελληνικός λαός έχυσε ηρωικά το αίμα του στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετέπειτα για την υπεράσπιση του τόπου του και τη διαφύλαξη της εθνικής ανεξαρτησίας του γράφοντας σελίδες δόξας. Αυτόν τον ηρωισμό τον καταλαβαίνουν οι Τούρκοι καλύτερα από κάθε άλλο λαό σ` όλη την υφήλιο που πρώτοι αγωνίστηκαν ενάντια στον ιμπεριαλισμό, στην περίοδο του απελευθερωτικού τους πολέμου. 

Οι πολιτικές καταστάσεις αλλάζουν συχνά, οι κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται, οι λαοί όμως μένουν παντοτινοί και αθάνατοι. Και η ιστορία δουλεύει για την ευτυχία των σημερινών ανθρώπων.

Τα διηγήματά μου αυτά που γράφτηκαν για να γελάσουν οι αναγνώστες μου, και γελώντας να σκεφτούν βαθύτερα, μπορεί να εδραιώσουν δεσμούς φιλίας ανάμεσα στον τούρκικο και στον ελληνικό λαό. Κι αν αυτό μπορεί να βοηθήσει στην αλληλογνωριμία των λαών μας, θα` ναι για μένα, αληθινά , μια μεγάλη ευτυχία.

Επιθυμώ το βιβλίο μου αυτό , που πρώτη φορά τυπώνεται στα ελληνικά, να μοιάσει σαν ένα κλαδί δάφνη, που κάθε του φύλλο θα` ναι γελαστό και που θ` απλώνεται από τη Μικρασία ως την Ελλάδα. Πιστεύω ότι η σκέψη μου θα βρει ανταπόκριση στην πλειοψηφία των προοδευτικών διανοούμενων Ελλήνων.

Ο τούρκικος λαός χαιρετάει τον ελληνικό λαό , τους πρωτοπόρους διανοούμενους της Ελλάδας!

                 ΑΖΙΖ ΝΕΣΙΝ

ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Αθηνά Καμπούρογλου.
Συνδιαχειρίστρια της ομάδας *ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ* Πολύ ενδιαφέρον ........ Διαβάστε το ...
Ναι κλείνω τελικά 2 χρόνια εδώ, μακριά από την πατρίδα μου σε μια χώρα που ήμουν απόλυτα αρνητική να έρθω, που θυμάμαι, συνεχεία έλεγα στον άντρα μου <<παμε όπου αλλού θες αλλά όχι εκεί... όχι σε αυτήν την χώρα>>, με ρώταγε <<γιατί όχι εκεί?? είμαι σίγουρος ξέροντας τι θέλεις θα σου αρέσει απίστευτα>> (ο σύζυγος μου είχε ξαναέρθει εδώ πριν γνωριστούμε).
Και εγώ λες και ξεπηδούσε ο Μεταξάς από Μέσα μου... <<ΟΧΙ δεν θέλω, πως θα μιλάω? που δεν γελάνε που είναι κρύοι, που δεν έχει ήλιο, που, που, που ....>> Μόλις άκουγα την λέξη Γερμανία λες και με έβαζες στην πρίζα... και χοροπηδούσα... εγώ αλλά σχέδια είχα ήθελα να παω στο χωριό του άντρα μου το οποίο το λατρεύω, αλλά λεει η παροιμία όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο Θεός γελάει....
Η Αθήνα δεν πήγαινε άλλο, αρχίσαμε και δοκιμαζόμασταν για τα καλά... εγώ Ελλάδα με τα παιδιά....και ο σύζυγος με την νταλίκα γύριζε την Ευρώπη...
τρία μικρά παιδιά χωρίς καμία, μα καμία βοήθεια από κανέναν... Να είμαι και μάνα και πατέρας, να πρέπει να είμαι σωστή και στην δουλεία μου με τις βάρδιες, (Τελικά ο άνθρωπος κρύβει μεγάλη δύναμη μέσα του) ερχόταν μόνο για 2 μέρες τον μήνα, τι να τις κάνεις 2 μέρες τον μήνα? φτάνουν για την οικογένεια? όχι βέβαια...
Φύγαμε και πήγαμε στο χωριό να δοκιμάσουμε και εκεί... Χοροπηδούσα από χαρά πλέον, αχ τυχερή που ήμουν που δεν θα αναγκαζόμουν να φύγω, να ξενιτευτώ όπως έλεγα, κοντά στους δικούς μου ανθρώπους, κοντά στους φίλους μου, αχ τι ωραία που ήταν που έπινα το πρωινό καφεδάκι μου κάτω από την καρύδια μου!!!
Πόσο τυχεροί ήμασταν που είχαμε τέτοια θάλασσα το καλοκαίρι και που την χαιρόμασταν τόσο πολύ όταν όλοι οι άλλοι έρχονταν για λίγες μέρες!!! Το βραδάκι στην αυλή με φίλους και ουζάκι...τρέλα ήταν... Τα παιδιά να παίζουν τόσο ξέγνοιαστα στις αλάνες!!!
Έβλεπα όλους τους τουρίστες γερμανούς αλλά και άλλης εθνικότητας και τους έβλεπα στην παράλια να τρωνε ένα σάντουιτς, καμία φορά στην ταβέρνα (πιο παλιά αυτό προ κρίσης) να τρωνε μια μπριζόλα και μια σαλάτα στα δυο, και σκεφτόμουν (α ρε κακόμοιροι δεν ξέρετε να διασκεδάσετε!!! ) (και έβλεπες το δικό μας τραπέζι <<σημειώνω προ κρίσης γιατί με την κρίση την ταβέρνα μόνο από την βιτρίνα την βλέπαμε>> γεμάτο που στο τέλος ήταν αδύνατον να φαγωθούν όλα αυτά) Πλέον πίστευα πως η απόφαση είχε παρθεί και το θέμα της μετανάστευσης είχε λήξει και ήμουν πολύ καλά είχα ηρεμήσει. Όπως έγραψα όμως και πιο πάνω όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια.... ο Θεός γελάει...(Τελικά στην ζωή μας όλα γίνονται για έναν λόγο, και αν το καλοσκεφτείτε θα δείτε πως τις περισσότερες φορές τα δείγματα σας δίνονται, και κάποιες φορές όταν ένα πράγμα δεν πρέπει να γίνει παρόλο που εμείς πιέζουμε γιατί το θέλουμε
πάρα πολύ, στο τέλος θα γυρίσει κατά μας!!!)
Ο γιος μου είχε ένα ατύχημα στην θάλασσα όχι κάτι το σοβαρό τον τσίμπησε μια δράκαινα, αλλά επειδή ήξερα πως είναι φύγαμε κατευθείαν για το κέντρο υγείας, στην διαδρομή ένοιωθα απίστευτες τύψεις και έκλαιγα γιατί εγώ ήθελα να παμε σε εκείνη την παράλια, τα παιδιά μου δεν θελαν αλλά εγώ επέμενα να μου κάνουν το χατίρι... και τώρα? εξαιτίας μου... στο κέντρο υγείας περιμέναμε να έρθει ο γιατρός περί τα 50 λεπτά... και ο άντρας μου εκείνη την ώρα
Μέσα στα νεύρα του, λεει<<αυτό στην Γερμανία δεν θα γινόταν>>, δεν υπήρχε ούτε γάζα για να καθαρίσει το πόδι του παιδιού... αυτό ήταν, ήταν το καμπανάκι μου!!!
Αρχίσαμε να προετοιμαζόμαστε για την μεγάλη στροφή στην ζωή μας... Την τελευταία μέρα γινόταν παρέλαση από το σπίτι, έκλαιγαν όλοι και εγώ και τα παιδιά, αγκαλιές, φιλιά, να μας δίνουν ενθύμια, μόνο όταν έβαλα αυτό το λουκέτο στην αυλή, συνειδητοποίησα που παω... μπήκαμε στο αυτοκίνητο, δεν γύρισα ποτέ μα ποτέ να κοιτάξω πίσω τα μάτια μου με έκαιγαν από τα δάκρυα, δεν έβλεπα ούτε μπροστά μου ο λαιμός επίσης με έκαιγε η φωνή δεν έβγαινε... ήθελα να ουρλιάξω τόσο δυνατά που φοβόμουν ότι θα σπάσω..
Ορκίστηκα όμως στον εαυτό μου πως θα κάνω ότι μπορώ για να βοηθήσω συμπατριώτες που έχουν ανάγκη, που αναγκάζονται και αυτοί να φύγουν.
Εκείνη την μέρα γινόταν χαλασμός κύριου από κακοκαιρία και το τελικό μόλις φτάσαμε στην Πάτρα είδα αυτό το σαπιοκάραβο της ΑΝΕΚ....(αυτό που έγινε το ατύχημα) 2 μέρες τα είδαμε όλα...να ταξιδεύουμε με 8 και 9 μποφόρ...τέλος καλό όλα καλά έδωσε ο Θεός και φτάσαμε σώοι...
Και τώρα? έφτασα στην Βενετία? (δεν είχα ταξιδέψει ποτέ εκτός Ελλάδας γιατί ήμουν της άποψης πρώτα να γυρίσω την χώρα μου και μετά να παω έξω... άσε που και χωρίς το εξωτερικό καρφάκι δεν μου καιγόταν...)
Η διαδρομή???? ΘΕΪΚΗ!!! Η Αυστρία??? Λες και έβγαινε από καρτ ποσταλ!!! παραμυθενια!!! Βραδάκι γύρω στις 8 ήμασταν έξω από το Μόναχο...Μου έκανε εντύπωση που σε όλα τα δάση είχαν από έναν μεγάλο ξύλινο σταυρό. Μα εγώ πίστευα πως ήταν άθεοι...Το πρώτο βράδυ κοιμηθήκαμε σαν ξεροί...το επόμενο πρωί άνοιξα το παράθυρο και αντίκρισα σε μια τεραστία έκταση άλογα να τρέχουν... είχε καμία 15αρια άλογα και ήταν κάτι διαφορετικό, βγήκαμε μια βόλτα να περπατήσουμε στα χιονιά, και όσοι με έβλεπαν με καλημέριζαν Guten morgen!!! Μα καλά αυτοί με ξέρουν? γιατί με καλημερίζουν? Στην Ελλάδα άμα κάποιος καλημερίσει τον άλλον χωρίς να τον ξέρει σίγουρα θα τον αγριοκοιτάξει ή θα κουνήσει το κεφάλι του...Μου άρεσε όμως γιατί γενικά μου αρέσουν οι ευγενικοί άνθρωποι!!! Τα παιδιά έπρεπε να γραφτούν στο σχολείο...
θυμάμαι πως δεν ξέραμε τι θα συναντήσουμε, τους γράψαμε και την επόμενη μέρα το πρωί η τάξη του μεγάλου μου γιου είχε φτιάξει ένα πανό με την φράση στα ελληνικά <<ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ>> ποιος το κάνει αυτό στην Ελλάδα για τα ξένα παιδάκια?
Είχαμε νοικιάσει πανσιόν και έπρεπε να βιαστούμε να νοικιάσουμε σπίτι, θυμάμαι πως καθόμουν συνεχεία στο παράθυρο και έκλαιγα να μην με δει κανείς για την ανάγκη που μας έκανε να φύγουμε.... Μετά από απίστευτες δυσκολίες βρήκαμε σπίτι 180 χλμ. μακριά εδώ που είμαι τώρα...
τα παιδιά προσαρμόστηκαν γρήγορα, τα βοήθησαν από το σχολείο παράπλου (επιλογή μας ήταν να μην μείνουμε σε μεγαλούπολη αλλά σε χωριό με τα υπέρ και τα κατά), μέχρι τώρα βέβαια μόνο υπέρ έχω βρει...Μπορεί να μην είμαι στην πατρίδα μου αλλά πλέον εδώ είναι το σπίτι μου, μπορεί να μην έχω τους δικούς μου φίλους τους κολλητούς μου δίπλα μου αλλά έχω κάνει και εδώ φίλους πολύ καλούς και τους ευχαριστώ, και Γερμανούς, ποιος είπε πως ο Γερμανός δεν ανοίγει το σπίτι του? εμένα τα παιδιά μου κάθε Σάββατο είναι και σε έναν φίλο τους, Ποιος είπε πως δεν έχει ήλιο η Γερμανία? 2 καλοκαίρια τώρα χτυπήσαμε καύσωνες και τα είδα όλα!!! Ποιος είπε πως είναι κρύοι? Εμένα προσωπικά με έχουν βοηθήσει απίστευτα, έχουμε αστειευτεί και με νοήματα και με γερμανικά, Το πρόβλημα της γλώσσας? τεράστιο!!!! διαβάζω κάθε μέρα
τόσο διάβασμα αν έριχνα στο σχολείο τώρα θα ήμουν πυρηνική φυσικός! Μπορεί να μην έχει μπουζούκια και την νυχτερινή ζωή αλλά εμένα προσωπικά δεν με ένοιαζε αυτό τα χόρτασα όλα αυτά πριν κάνω τα παιδιά μου... έχει οικογενειακές αποδράσεις και δραστηριότητες!!! Επιτέλους ο σύζυγος δουλεύει και πληρώνεται στην ώρα του και όχι σαν να του λενε σου κάνουμε χάρη που στα δίνουμε, έχει ασφάλεια πλέον, που κάθε φορά στην Ελλάδα έκανα τον σταυρό μου μην πάθει τίποτα. Πλέον σε σέβονται σαν άνθρωπο και κάθε φορά που πας σε δημόσια υπηρεσία εξυπηρετείσαι αμέσως χωρίς να σου λενε <καλά στον ύπνο σου μας είδες πρωί πρωί?
Πόσα απανωτά πολιτισμικά σοκ δεν πάθαινα καθημερινά... και αυτό το χαμόγελο του άντρα μου???? αυτό με έκανε τούρκο!!! Μέσα από αυτό το κρυφό χαμόγελο διέκρινα την φράση...
<<δεν στα έλεγα?>> Επιτέλους μπόρεσα και γέμισα το ψυγείο μου με πράγματα και με απίστευτα μπινελίκια για τα παιδιά...και όχι μια σοκολάτα μικρή κάθε Σάββατο στα τρία κομμένη...
Με το να λεω πόσα θετικά έχει αυτή η χώρα δεν σημαίνει πως απαρνιέμαι την πατρίδα μου..
Η Ελλάδα μας ζει μέσα μας, στο μυαλό μας στην γλώσσα μας, στη σκέψη μας, στα τραγούδια μας, στην γεύση μας! δεν θα αλλάξει ποτέ αυτό!
Γυρίζω κοιτάω τα παιδιά μου και τα βλέπω χαρούμενα, να γελάνε, να υπάρχει καλή προοπτική γι αυτά, ακόμα και αν θέλουν να γυρίσουν θα ξέρουν ήδη 2 γλώσσες και δεν θα έχω ξοδέψει ούτε ένα Ευρώ για να μάθουν... Τελικά εγώ ήμουν αυτή που έλεγα τόσα αρνητικά γι αυτήν την χώρα??? Ντρέπομαι που το λεω αλλά ναι εγώ τα έλεγα, εγώ τους έβριζα, εγώ τους κορόιδευα,...
Τελικά αν κάτσεις λίγο και προσπαθήσεις να καταλάβεις την κουλτούρα τους θα δεις πως σε πολλά έχουν δίκιο, (μήπως τελικά εμείς ήμασταν οι λάθος τόσο καιρό?)
Μήπως τελικά αν αντί να κάτσουμε να ρίχνουμε ευθύνες σε άλλους λαούς θα έπρεπε να κοιτάξουμε εμείς σε εμάς στην δικιά μας την πατρίδα τι δεν παει καλά?
Ο Έλληνας μόνο αχάριστος δεν είναι, εξάλλου η λέξη φιλότιμο δεν υπάρχει σε κανέναν άλλο λαό πάνω στην γη... Πρέπει να βρεθείς μακριά από την πατρίδα σου για να την πονέσεις τόσο πολύ!!! Γιατί τώρα καταλαβαίνω όλους τους έλληνες μετανάστες που μιλάνε για την πατρίδα μας και κλαινε!!! Όπως και να έχει, πλέον εδώ είναι το σπίτι μου, εδώ είναι η ζωή μου! Εδώ μου έδωσαν επιδόματα παιδιών ώστε να μπορώ να τους παρέχω πράγματα.
Ευχαριστώ αυτήν την χώρα που με βοήθησε να ξανασταλθούμε σαν οικογένεια στα ποδιά μας και συνεχίζει να το κάνει!!! Ευχαριστώ αυτήν την χώρα γιατί πλέον ξαναονειρεύομαι!!!
Είχα ξεχάσει τι σημαίνει να ονειρεύεσαι!!!
Όλοι εσείς που σκέφτεστε να κάνετε το βήμα να ξέρετε πως εδώ μέσα σε αυτήν την σελίδα υπάρχουν άνθρωποι που βοηθάμε, που άκουμε, μπορεί κάποιες φορές να γινόμαστε κουραστικοί, να γινόμαστε απότομοι, αλλά είμαστε πρόθυμοι να βοηθήσουμε!
Ένα μεγάλο συγνώμη αν σας κούρασα με την πολυλογία μου. Θα χαρώ πολύ αν γράψουν και άλλοι τις δικές τους εμπειρίες ώστε να παίρνουν θάρρος πολλοί συμπατριώτες μας!!!
Καλή τύχη σε όλους όσους ετοιμάζονται για το μεγάλο βήμα! Καλό κουράγιο και καλή δύναμη σε όσους ξεκινούν τώρα την ζωή τους εδώ!!!
Να θυμάστε ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ!!!